Smoki Wolnych Stad

Leczenie Objęć Gwiazd – całkowite nieudane. PL nieprzyznany. Brak okresu rehabilitacji – rana lekka.

1x lekka [rana magiczna: poszarpana skóra na ogonie, krwawienie, ból]

viewtopic.php?p=737593#p737593

Akt.

Objęcia Gwiazd

1x lekka [rana magiczna: poszarpana skóra na ogonie, krwawienie, ból]

viewtopic.php?p=736910#p736910

Akt.

Leczenie Osądu Gwiazd – udane.

1x lekka [rana magiczna, pęknięta kość prawego nadgarstka]
1x średnia [rana magiczna: rozległe poparzenie i porażenie elektryczne w obrębie szczęki, przeszywający ból i silne odrętwienie, trudności w mówieniu i przełykaniu, uszkodzone naczynia krwionośne]

viewtopic.php?p=728003#p728003

Akt.

Leczenie Osądu Gwiazd – udane.

1x średnia [rana magiczna na prawej pachwinie; głęboka rana cięta; obfite krwawienie; ból oraz szok nim wywołany]

viewtopic.php?p=727998#p727998

Rana nie była zgłoszona

Leczenie Shaar – wyleczona z kleszczy.

viewtopic.php?p=727419#p727419

Akt.

Leczenie Osądu Gwiazd – udane.

1x lekka [Pęknięcie kości prawego przedramienia, krwawienie wewnętrzne, ból]

viewtopic.php?p=722460#p722460

Akt.

Przeczucie złapało ich podczas wspólnego spędzania czasu. Co starsze smoki najpewniej znały je lub chociażby mogły skojarzyć, a może i nie? Dlatego też powstała drobna propozycja, by przeszli się na spacer. Tak też się stało, że łapy poniosły ich właśnie w okolice misy oraz smoków zebranych naokoło niej.
Słodki zapach prędko wkradł się w nozdrza, wywołując na pysku drobny uśmiechem. Przeczytała cicho słowa zawarte na tabliczce, spoglądając po tym na sam ogień. Wyjęła jeden z płatków:

Zrób „czar miłosny” na kogoś przy pomocy rekwizytu.

Zerknęła na Barwy, po czym schowała zapisane zadania.
– Hm... To będzie zabawne. – przyznała z rozbawieniem.

Obejmujący Obłoki Dryfująca Łuska Keshi Noite

Cekorax:
+ 2PF

viewtopic.php?p=717057#p717057

Akt.

Do smoczycy poszedł najmłodszy z gnomów, uśmiechając szeroko i od razu wdrapując na stołeczek, co by wystawać ponad blat. Podparł się na niej rękoma, witając energicznie.
– Dzień dobry. – Wedle tego do powiedziała dalej uzdrowicielka, grzecznie podawał wybrane przez przedmioty, uważając by niczego nie upuścić. Zwłaszcza, gdy chodziło o szklaną buteleczkę, te bywały delikatne.
– Poproszę kwiaty. – Wybrał dostatecznie wiele, zostawiając w jej łapach mak oraz chabra.

Tiffa oparła się dłońmi o krawędź stołu, czekając, aż smoczyca obejrzy sobie fiolki. Te nie wyglądały jakkolwiek wyjątkowo, o prostym kształcie i raczej przeciętnej pojemności.
– Sprawdzę. Coś powinno być, ale nie obiecuje. – Jak powiedział, tak zrobiła odchodząc w stronę wozu i po jakimś czasie wracając z niewielką, drewnianą skrzyneczką. Przy każdym kroku coś stukało w jej wnętrzu.
– Kilka buteleczek, więc możesz wybrać. – Postawiła ją przed tobą, pozwalając powąchać zawartość. Nie było może tego zbyt wiele, do tego każdy inny. Od intensywnych, po te delikatniejsze. W tym czasie zgarnęła resztę kwiatów i wstawiła do wody.

Co jak co, ale lepszego miejsca Płatek nie mógł wybrać do kupna najładniejszych kamieni szlachetnych, w tym takich których żaden smok od tak nie znajdzie na polowaniu.
– A może takie bardziej kolorowe? – Zdawać by się mogło, że wnuczek na przyuczeniu coraz chętniej podejmuje się rozmów ze smokami, a nawet proponował co innego. Tym razem pokazał na ładnie połyskujący larimar, bo kto wie, może smok się skusi. Podał co trzeba, samemu zabierając kwiatki i dziękując, gdy upewnił się, że wszystko się zgadza.

Obłudna spotkała się z serdecznym uśmiechem starszej gnomki o białych już włosach, zgrabnie zebranych w długi warkocz na plecach. Czekała cierpliwie, układając świeże owoce, których stosik rozsypał się przy trąceniu przez jednego z kupujących. Całe szczęście obyło się bez obicia, nadawały się więc do sprzedaży.
– Witaj. – Z chęcią dopytałaby czy trzeba pomóc coś wybrać, została jednak uprzedzona.
Położyła przed tobą wspomniany flecik.
– Ah, tak wiem o jakie Ci chodzi. Poczekaj chwileczkę. – Zamiast do wozu, podeszła do kosza który stał z lewej strony. Wybrała kilka sztuk z różami oraz innymi kwiatami, była też taka z samymi drobnymi listkami.
– Ta jest drobniejsza, nie wiem czy nada się dla smoka. – Wskazała na igłę kończąca się drobną różą, reszta zdawała się solidniejsza.
– A może ta z rzeźbionym liściem? – Podsunęła kolejną, po czym zabrała kwiaty podczas gdy ty mogłaś wybrać.

Zanpos zajął się ponownie przybyłym do ich obozu słonecznym.
– Zapomniał czegoś? – Obejrzał kwiaty, sprawdzając czy nie są czasem połamane lub przez coś podżarte. Nic takiego nie znajdując, odłożył gdzie trzeba i podał smoku kartę.
– Żeby mu szczęście dopisało. – Pokazał, że trzyma kciuki.

Z podobnym planem niewiele później pojawiła się młoda smoczyca, przez co staruszek nawet nie ruszył się ze swojego miejsca.
– Oj, los lubi być zawrotny. – Sięgnął po kartę, kładąc ją na wolnym miejscu na blacie. Nie oceniał, jedni woleli ryzyko, inny jasną i stabilną sytuację.
– Jeśli jest pewna, to proszę. – Odebrał od niej kwiaty, delikatnie je sprawdzając i odkładając do wody.


Uzdrowiciel już od początku skradł czyjeś spojrzenie, wystarczyło, ze skierował się w stronę zwierząt. Z wozu zeskoczył młody gnom, doganiając przybyłego smoka mniej więcej w połowie drogi.
– Oczywiście. Spora część znalazła już nowych właścicieli, a smok chciałby jakieś obejrzeć? Osiołek jest bardzo grzeczny, ale lepiej chować przed nim marchewki. Zrobi za nie bardzo wiele. – Próbował jakoś zagadać, zachęcić, coś podpowiedzieć.

Gdy samo zainteresowanie przeniosło się na stół, zajął miejsce na stołeczku.
– Może dam jakąś małą sakiewkę, łatwiej będzie ponieść. – I jeśli nie padł sprzeciw, kamień po kamyczku chował je do skórzanego woreczka, który na koniec położył na blacie.
Dalej sięgnął po drewnianą szkatułkę, którą otworzył.
– A mamy i to niemało. Małe, duże, długie, niektóre z małymi kamyczkami. Można wybrać. – W środku były zarówno takie z drewna, jak i metali. Niektóre z kolorowymi kryształami, inne z ręcznie rzeźbionymi ozdobami, a nawet ręcznie malowane. Było na czym zawiesić oko, a i dylemat mógł dopaść przy tak dużym wyborze.
Kwiaty trafiły oczywiście po wszystkim w rączki gnoma, który dobrze wiedział co z nimi dalej zrobić.

Nie zapomniano też o przybyłej z nim smoczycy, zostawił północnego z wyborem kolczyków i to właśnie na Jarej zawiesił spojrzenie.
– Na polowaniu... Hm... Nasze gwizdki potrafią zwabić drapieżniki, a na te smoki zdaje się często polują. – Pokazał wspomniany przedmiot.
Dalsza prośba odrobine go zaskoczyła, nie przez samego gołębia, a bardziej sekretną otoczkę jaką temu nadano. Delikatnie pokiwał głową, co by nikt przypadkiem nie usłyszał.
– Mogę pokazać. – Po tym zabrał tylko szkatułkę, by ją schować i zaprowadził do klateczki stojącej na tej z królikami.
– Tam jest biała samica. O, a ten szary to samiec... – Opowiadał, wskazując kolejno osobniki jakie posiadali. Wybór należał do Ciebie i gdy takowy padł, delikatnie wyjął ptaszynę i pokazał jak trzymać.

Podczas gdy wnuk był zajęty, do Rytmu podszedł Zanpos. Przywitał uśmiechem, tym większym gdy ten pochwalił kuchnie jego ukochanej. Jakby mógł nie przytaknąć, a i on rękę do tego przyłożył.
– Warto próbować, rybka świeża, niedawno z dymu wyjęta. – Zaoferował nawet mały kawałek na popróbowanie. Nie potrafiłeś określić na jakim konkretnie drewnie było opalane, ale w smaku nie był on nazbyt intensywny, zaś samo mięso mięciutkie, rozpadało się na języku. Do tego dostatecznie wilgotne.
Spakował wybrane rzeczy, w tym dojrzałe owoce, bez najmniejszych uszkodzeń lub obić.

Dalej musiał się chwilę zastanowić, najpewniej wertując w pamięci co też takiego, mieli na wozie.
– Miałbym jedną, po części drewnianą, z elementami wytrzymałej, ciemnej skóry. – Mówiąc to odszedł do jednego z koszy, by przez chwilę szukać w nim, przekładać i w końcu wyprostować z cichym strzyknięciem w plecach oraz grymasem na twarzy.
– Nie będzie raczej zbyt mała, swego czasu dostałem ją w handlu z orkiem. – Była to bransoleta z malowanego na ciemny brąz drewna. Szeroka na jakieś pięć łusek, miała na sobie kilka kolców. Dwie połówki koła, łączył ze sobą solidny rzemień, umożliwiający zawiązanie jej na łapie.

Podczas gdy reszta gonów była zajętą, głos Krewetkowej wyrwał Tiffe z zamyślenia, przy dokładaniu owoców do skrzyneczki, w którą wgląd miały przybyłe tutaj smoki. Popatrzyła to na nią, to na mantykore przy zwierzętach, bladnąc na moment. Z wyraźną ulgą przyjęła fakt, że jest to kompan, a nie dziki drapieżnik.
Odetchnęła, odłożyła ostatnie mango, po drodze odstawiając skrzyneczkę na bok i już zmierzała w stronę zagrody.
– Może, ale lepiej nie kłaść na nią zbyt wiele, to drobny konik. – Pogładziła koński łeb, powoli ocierający się o jej ramie. Gdy tylko przestało swędzieć, poruszyła uszami do przodu i na powrót zainteresowała włochatym kolegom.
– Do tego bardzo ciekawski, sama chętnie wybrałaby się na spacer. Na to nigdy nie trzeba było jej zachęcać, a nawet uważać, bo zdarzały jej się ucieczki. – Dalej spokojnie objaśniła jak najlepiej pielęgnować futro oraz grzywę, a nawet czym karmić. Wskazała na ulubione przysmaki, którymi okazały się jabłka oraz marchewki.
Na koniec pozwoliła wyprowadzić zwierzę, żegnając się z nim poklepaniem po szyi i kawałkiem sucharka wyjętego z kieszeni.

Ostatniego dnia w obozie panował naprawdę duży ruch, zaś gnomy starały się pogodzić uzupełniane rzeczy, handlowanie ze smokami oraz zadbanie o sam obóz.
Zanpos przywitał Budowniczego, od razu odpowiadając na pytanie.
– Mamy naprawdę spory wybór, od takich zwyczajnych, bo te mniej spotykane. – Pokazał kilka przykładów, nie pozostawiając smoka jedynie z domysłami o jakie konkretnie błyskotki mogło chodzić.
– Nazbierałeś sporo kwiatów, możesz wybrać pięć z nich. – Kwiaty zaś przejrzał, rozdzielił i schował jak należy.

Temat cennych przedmiotów zdawał się mieć naprawdę wiele odpowiedzi i różniły się one przy każdej zapytanej istocie. Najczęściej było to coś, czego nam brakowało lub szczególnie podobało. W przypadku tej grupki, były to właśnie kwiaty tak pięknie kwitnące na Wolnych, podczas gdy na północy zima nie pozwalała jeszcze na to.
Tropiciel przywitany został promiennym uśmiechem młodzika oraz staruszki oporządzającej zwierzęta.
– Dzień dobry. – Wraz ze wskazaniem konkretnych kamieni szlachetnych, zabrał kwiaty i podał błyskotki.

Ogromna wywerna z pewnością skradła zainteresowanie starszej gnomki, która widząc wyłącznie żółte kwiatki, zaczęła domyślać się celu przyjścia smoczcy tutaj.
– Oj, aż tak ciągnie Cię do walki? – Zagadnęła, sprawdzając spokojnie każdy z kwiatów i w końcu podając siedem flecików. Ich stosik nieszczególnie chciał się trzymać, więc ułożyła jeden obok drugiego.

Dalej przyszło jej spojrzeć na... goblina? A to dopiero zaskoczenie, bo i nie był on zdecydowanie dziki. Gnomem pojęcia kompana nie było obce i przez to, nikt nie spróbować przeganiać Kumy.
– A które byś chciał, bo widzisz, mamy ich tutaj całkiem sporo. – Zaczęła kolejno pokazywać mu każdy kamień szlachetny, a gdy decydował się na któryś, chowała go do niewielkiego woreczka.
– Łatwiej będzie Ci je zanieść do smoka. – Bo i nie widziała u niego żadnej torby, nawet takiej najmniejszej.

Ostatni ze smoków zastał obóz w niemałym poruszeniu, gdy gnomy powoli pakowały swoje rzeczy do wozu, wcześniej zamykając je w skrzyniach lub układając w koszach. Niewiele więcej zwłoki i najpewniej nie zastałby ich tutaj, tym samym tracąc okazję do handlu.
Pierwszy zauważył go Zanpos, podchodząc powoli.
– Ma smok szczęście, dzisiaj wracamy. – Zagaił, przejmując kwiaty i wołając młodego gnoma, który akurat zbierał kamienie szlachetny, by ten wygrzebał te wybrane przez piastuna.

Leczenie Osądu Gwiazd – udane.
Kalectwo: niezdolność do lotu

1x ciężka [rozległe oparzenia II i III stopnia na piersi; ból oraz szok nim wywołany; gorączka]
1x krytyczna [wyrwane ze stawu prawe skrzydło; rozerwane mięśnie oraz ścięgna; przerwane tętnice – obfite krwawienie; ból oraz szok nim wywołany; ryzyko infekcji]

viewtopic.php?p=690679#p690679

Akt.

Wybrała spokojniejszy moment, gdy przy obozowisku gnomów nie kręciło się tak wiele smoków, co by nie dokładać maluczkim nawału roboty. Spokojne przejrzała co dokładnie mają do zaoferowania, nie interesowały jej jednak kamienie szlachetne, czy oferowane jedzenie.
~ Ile fletów zyskam za ten bukiet? ~ Przesłała gnomce, pokazując w całości żółty zbiór kwiatów, który położyła na stole.

//wszystkie żółte na flety

Gadożer
+ darmowe usunięcie okresu rehabilitacji – zużyj do końca '25*
+ 1 punkt US (z kategorii warzenia eliksirów) lub 1 PU do maks poziomu 2 – zużyj do końca '25*

viewtopic.php?t=18631

Akt.

Gadożer
+ szafir, 2x ametyst, koral

viewtopic.php?p=690135#p690135

Akt.

Od Doliny Paproci do Okowy Przeszłości – 1x mniszek
Od Okowy Przeszłości do doliny Paproci – wiesiołek

Trudno powiedzieć czy zarysy sylwetek jakie smoczyca widziała skierowany były w jej stronę, czy wręcz przeciwnie. O ile rzeczywiście były to gnomy, bo jakoś tak stały bez ruchu. Niestety, stworzona tutaj sonda nie były idealna, ale nie przeszkadzało to smoczycy w nawiązaniu rozmowy i podjęciu handlu, gdy tylko Tiffa podeszła bliżej. Przywitała się z drobnym uśmiechem, od razu kierując po porcję wędzonego łososia, po czym stanęła na stołeczku, by móc Ci go podać na blacie.
– Świeżutki, mam nadzieję, że będzie Ci smakował. – Zapewniła pewna swoich słów.
Flet cicho zastukał o blat, po czym nastała dłuższa cisza, gdy próbowała wymyślić coś, co mogłoby zadowolić słoneczną.
– Niestety złotko żadni z nas alchemicy, paramy się hodowlą zwierząt oraz wyrobem w drewnie. – Nawet jeśli próbowali podołać każdej klienteli, nie zawsze było to wykonalne.
– Jeśli chcesz, znajdzie się kilka szklanych fiolek, ale to tyle w temacie przygotowywania takich rzeczy. – Posłała nawet młodzika, który miał je odszukać oraz zaprezentować.


Gnomka pozostała przy stoliku, dzięki czemu Urok prędko mógł podjąć z nią rozmowę i określić co takiego jest mu potrzebne.
– Oj, nie tak szybko. – Postawiła przed smokiem buteleczkę oraz wspomniany flet. Dopiero po tym podeszła do kosza, w którym znajdowało się wiele małych sakiewek oraz słoiczków.
– Jakiego konkretnie szukasz? Dziurawiec, lulek.... Lawenda? Bardzo ładnie pachnie. – Gdy już wybrałeś, zapakowała nasiona i dołączyła do reszty przedmiotów.


Całe szczęście Fansy dzięki swojej ozdobie nie mogła zostać pomylona z innymi zwierzętami. Przykuwała jednak uwagę, gdy młodszy gnom zabrał garstkę pożywienia dla kur jakie mieli i powoli podszedł do kompana, wyciągając je ku niej na otwartej dłoni.
– Jak się nazywa? – Zerkał w górę, ciekaw odpowiedzi.

Od strony wozu zawołał go Zanpos, widząc jednak smoka pośpieszył w stronę stołu.
– Rzeczywiście wydajesz się znajomy, a gnomy pamięć mają nienajgorszą. – Ułożył na blacie kamienie spośród których mogłeś wybrać, w tym czasie wyjął z koszyczka buteleczkę. Przetarł ją szmatką do ładnego połysku i dopiero wtedy postawił na blacie, w zasięgu smoczej łapy.
– Zawsze jesteście mile widziani. – Uśmiechnął się, przejmując kwiaty i od razu zabierając się za ich segregację.


Ostatnie dni pobyty gnomów na smoczych ziemiach zbliżały się wielkimi krokami, co oznaczało znacznie większy ruch niżeli z początku. Smyczyca musiała trochę poczekać, aż zrobi się luźniej. Co jakiś czas w jej stronę zerkała Tiffa, w końcu zapraszając Cię delikatnym ruchem dłoni.
– Czego Ci potrzeba? – W miare wskazywania kolejnych kamieni szlachetnych, podawała Ci je, by na koniec w zamian odebrać bukiet i powąchać.
– Bardzo ładne i nie zniszczone. – Rozdzieliła je, tak by większe nie zadusiły mniejszych.


Zanpos właśnie szukał czegoś wozie, gdy przyszło mu wyjrzeć w stronę kolejnego smoka.
– Momencik, już idę. – Miał już swoje księżyce, więc i nie zeskoczył od tek na ziemie, a zszedł ostrożnie, trzymając w dłoni coś drobne dłutko. Zerknął na wskazany przedmiot.
– A nie wolałby smok skończonego? Mam takie zdobione, to jest dopiero w stanie surowym. – Podał Ci je do wglądu, widziałeś więc, że miało już wyżłobiony środek, zostały jedynie ozdoby na zewnątrz oraz wykończenie właściwego kształtu.
Nie trzeba było go długo namawiać, by wydał fajkę w obecnej formie.
– Tym może ją przepchać, w razie potrzeby. – Podał giętki patyczek, nieco dłuższy dzięki czemu zawsze dało się do wyjąć ze środka.


Wraz z pukaniem które musiało ponieść się w środku nieco głośniej, usłyszeliście jakieś szurania, coś zastukało. Rozległy się też kroki, co ciekawe z przeciwnej strony. W waszą stronę zmierzał młody gnom, równie zaskoczony tak późną wizytą, co Tiffa wyglądająca z wozu oddech później.
– Pomogę im babciu. – Zapewnił, na co gnomka pokiwała lekko głową i zostawiła wnuczkowi dobicie handlu.
Przez chwilę panowała cisza, gdy przyglądał się łańcuszkowi. Wyraz pyska smoczycy skutecznie zasznurował mu usta, z których nie wypłynęło żadne pytanie. Przeszedł do stołu, po drodze przeciągając się lekko zaspany. Zaczął podawać wskazywane kamienie szlachetne, rozdzielając je na dwa stosiki.
– Dlaczego jesteście ze sobą związani? – Ciekawość zrobiła swoje i w końcu mu się wymsknęło, gdy układał kwiaty.


Musieli trafić w jak największe zapotrzebowanie, nic więc dziwnego, że dało się u gnomów znaleźć tak wiele rzeczy. To dzięki temu zdołali zebrać dostatecznie wiele kwiatów.
Tiffa przywitała smoczyce uśmiechem, jak zwykle starając się sprawiać jak najlepsze wrażenie.
– Widzisz, tam skąd pochodzimy brakuje kwiatów przez panujące mrozy. – Obejrzała podany bukiet, sprawdzając w jakim stanie są kwiaty. Niemal od razu odrzuciła kilka nadłamanych liści, z których i tak nic by nie było. Delikatnie skróciła jedną z gałązek, której końcówka rozdwoiła się brzydko, nie gwarantując poprawnego pobierania wody.
– Smoki ceną sobie kamienie szlachetne, my zaś kwiaty. Kolorowe, pięknie rozkwitnięte, o żywych barwach. – Mówiąc to podsunęła Ci kamienie do wyboru, tym samym przyklepując wasz handel.



Słowo trafił na Zanposa siedzącego na taboreciku, trochę już mu się przysypiało i pewnie zdołałby się zdrzemnąć, gdyby nie głośne nawoływanie osła jakie rozległo się zaraz po dostrzeżeniu smoka. Zwierzę poruszyło łbem to w górę, to w dół, przestępując w miejscu.
Staruszek podniósł głowę, zamrugał kilka razy i przeniósł spojrzenie w stronę hałasu.
– Cichaj... – Wymamrotał wstając i swoją uwagę skupiając na przybyłym, który prędko przeszedł do rzeczy. Gnom mimo to przywitał się z nim spokojnie i dopiero po tym zaczął podawać wybrane kamienie szlachetne.
– Ma na myśli torbę, czy bardziej zawiązywaną sakwę? – Na wszelki wypadek pokazał obie – skórzaną torbę oraz lnianą sakiewkę. Obie dało się zamknąć, dzięki czemu nic nie miało prawa wypaść.


Bluszczowa trafiła na mały obozik, gdzie spokojnie mogła obejrzeć towary jakie oferowały gnomy. Gdy tylko podeszła do zwierząt, w jej stronę spokojnym krokiem podeszła Tiffa. Dała smoczycy czas, sama zaś zaczęła głaskać po szyi kuca wyciągającej ku niej łeb. Chrapami spróbował jeszcze złapać jej włosy, prędko jednak próba ta została udaremniona.
– Pokażcie jakie macie, jeśli są w dobrym stanie wystarczy kilka sztuk. – O ile jej na to pozwoliliście, przebrała kwiaty i zabrała ich część, by odłożyć je na blat. Co jakiś czas zerkała na chimerę, ale nie dopytała o nic. Zamiast tego wygnała indyka z gniazda w którym się rozsiadł, kierując go w stronę Bluszczowej.
– Przy tym ptaku trzeba mieć oczy dookoła głowy. – Zażartowała, od razu przechodząc razem z tobą w stronę stołu, gdzie podała resztę rzeczy.


Feniks trafiła na młodego gnoma siedzącego przy stole, uparcie próbował dłubać coś w drewnie. Trudno powiedzieć na ile udało mu się osiągnąć zamierzony efekt, jednak mina zdradzała, że niekoniecznie mu się to podobało. W miarę zbliżających się kroków, poniósł na smoczyce spojrzenie i prędziutko otrzepał z ubrania drobne, drewniane wióry.
– Co podać? – Zaczął składać z wybranych przedmiotów niewielki stosik przed smoczycą.
– Zapytam dziadka, czy ma gdzieś takiego feniksa. – Popędził do wozu, ze środka którego rozległa się krótka rozmowa i w końcu młodzik wyszedł, trzymając figurkę ptaka.
– Z kartami podobno bywa ciekawie, ale trzeba uważać – Napomknął przebierając otrzymane kwiaty i finalnie uznając, że wszystko się zgadza.



Od ostatniej wizyty Łaknącego zwierząt zdecydowanie ubyło, co najwyraźniej widać było przy większych sztukach. Ciszy nie przerywało już muczenie, a co najwyżej rżenie lub ośle nawoływania, przez niejednym kojarzonych ze śmiechem. Z boku paliło się niewielkie ognisko, gdzie Tiffa mieszała coś w garnku, długą, drewnianą łyżką.
Przywitał Cię Zanpos.
– Jak sprawuje się lira? Miałeś już okazje na niej zagrać? – Jako jej twórca, był niezwykle ciekaw opinii. W oczekiwaniu na odpowiedź, podawał kamienie szlachetne, czy flecik. Znalazł się też niewielki notatnik, doskonały do drobnych zapisków.