Smoki Wolnych Stad

Imię: Ishamaar → Adepcki Kolec → Pomroki Przedświtu
Stado: Słońce
Ranga: Smok → Adept → Czarodziej
Wiek: 28 księżyców
Rasa: pustynny
Płeć: samiec
Znak Losu: Lahae

• Najważniejsze cechy wyglądu: (niepotrzebne usunąć*)
  Sylwetka pierwotna
  Łuski
  Skrzydła błoniaste, jedna para
  Dwie pary łap
  Kolor oczu: srebrne
  Dominujący kolor smoka:biały i ciemno szary
  Przeciętny wzrost (1,8m)
  Znaki szczególne smoka: ciemna głowa z długim płaskim rogiem, bardzo duże skrzydła
  Zieje ogniem

Wygląd: Ishamaar jest przykładowym smokiem swojego klanu: szczupły, o długiej szyi oraz ogonie, o dużej wielkości skrzydłach będących to chlubą smoków Ahkrast. Pokryty w większości delikatną białą, lekko opalizującą łuską, która na grzbiecie, ogonie i głowie przechodzi przez szarości i granaty w ciemniejsze kolory. Ogon zakończony ma znów białą błoną, a od głowy do ogona przechodzi mu seria czarnych wypustek, największych na szyi. Posiada cztery ary małych bocznych rogów, i dwa płaskie rogi czołowe: jeden duży, drugi malutki: wszystkie dość płaskie.

Charakter: Bardzo stara się wyzbyć głęboko zakorzenionego przeświadczenia o swojej wyższości i pogardy dla istot nie przestrzegających Prawa. Sam je odrzucił przecież. Dość naiwny, dopiero uczący się "prawdziwego" życia poza ścisłymi zasadami definiującymi większość zachowań i myśli. Dopiero uczy się okazywać swoje emocje (i tego, że może w ogóle posiadać te emocje!), absolutnie zakochany w świecie i życiu, kolorach i roślinach i całkowitym chaosie, brudzie i nieprzewidywalności tego życia.

Historia: Pochodzi z pustyni Laacil z lądu daleko za oceanem, z klanu Ahkrast Kovalain: Arbitrów Światłości. Wychowany w klanowym duchu porządku i prawa, przez czas swojego dorastania był całkowicie oddany Kodeksowi, święcie wierząc we wszystko, co było uczone, w tym o wyższości smoków Ahkrast.... Aż do czasu. Odpowiedzi starszyzny na pewien temat były w najlepszym przypadku niewystarczające dla Ishamaara, a w najgorszym całkowicie sprzeczne Nauczaniom. Dlatego młody samczyk, przekonany o swojej ważności jako rodzina (dalsza bo dalsza) aktualnej Przywódczyni, zaczął grzebać głębiej i głębiej. I smok dokopał się do starego dziennika opisującego cudy innych krain. Kolejne smoki, inne istoty myślące, kultury i miejsca. Ishamaar całkowicie oczarowany życiem opisanym w dzienniku, stwierdził, że sama lektura mu nie wystarcza: musi przeżyć to sam. Postanowił popełnić jedno z większych Grzechów. Zdradził klan, zdradził Nauczanie i uciekł z klanu. W końcu skoro smoczycy z dziennika się udało, to dlaczego jemu by miało się nie udać?
Podążając śladami smoczycy z dziennika, natrafił na kolejne podróżujące smoki. Chyba udało m się z nimi nawet... zaprzyjaźnić? Może... nie wiedział jeszcze, ale zależało mu na tej grupie. W końcu przybyli do krainy zwanej Wolnymi Stadami.... i historia toczyła się dalej.