Smoki Wolnych Stad

Imię: Khamsin » Porywisty Kolec » Rytm Wydm » Rytm Przyszłości » Ballada Kewiru » Rytm Słońca » Rytm Przyszłości
Stado: Słońce
Ranga: Pisklę » Adept » Piastun » Starszy » Zastępca » Przywódca » Starszy
Wiek: 13 księżyców
Rasa: Skrajny: morsko-pustynny
Płeć: Samiec
Znak Losu: Sennah

• Najważniejsze cechy wyglądu:
  Sylwetka pierwotna
  Łuski
  Skrzydła błoniaste, jedna para
  Dwie pary łap
  Kolor oczu: srebrny
  Dominujący kolor smoka: piaskowy
  Gigantyzm (2,00m)
  Znaki szczególne smoka: brak mimiki pyska, pochylone ślepia do tyłu, grzebień zaczynający się u nasady nosa.
  Zieje ogniem

Wygląd: To dość spory, piaskowołuski smok o zdrowej budowie ciała.
Posiada parę kakaowych, falistych rogów o rozdwojonych końcówkach, z których te dolne owijają się o spód górnego i skręcają nieco do środka i w górę. Szufelkową szczękę, jak i szczyt pyska zdobią po dwa kolce koloru rogów, a z ostatniego, najwyższego górnego wyrasta morski, nieprzezroczysty grzebień sięgający długością połowy karku samca. Jego końcówki łap i ogona zdobione są brązowymi pasami, które na samych końcach tworzą lity kolor i wraz z oddalaniem się od ów końców rozrzedzają się, tworząc iluzję gradientu. Ostre, zwykłe smocze szpony są koloru ciemnych pasów. Pod skrzydłami, które od spodu są niebieskawe, a z góry piaszczyste również znajdują się brązowe pasy, układające się we wzór podobny jak na rekinie tygrysim. Pomiędzy skrzydłami widoczny jest tylko czysty, piaskowy kolor, ale tuż nad miejscem, gdzie wyrastają skrzydła znajduje się kilka brudnobłękitnych pasów w towarzystwie kolejnych brązowych, wspinających się po szyi aż po sam koniec średniej wysokości grzebienia.
Końcówkę ogona zdobi sucha i nieprzezroczysta jak grzebień niezbyt szeroka błona ogonowa o kształcie wydłużonego sześciokąta. Ciemnobrązowy kolor z końcówki ogona rozprzestrzenia się i rozdwaja w jednym miejscu na szczycie błony, aby złączyć się z powrotem przy samym jej koniuszku.

Charakter: Khamsin, w przeciwieństwie do mimiki swojego pyska, jest energicznym, charyzmatycznym i pełnym życia smokiem. Podczas rozmowy używa dodatkowych ruchów i gestów swymi skrzydłami, aby upewnić się, że rozmówca jest świadom jego aktualnego samopoczucia i emocji, jakie panują w jego środku.
Czuje silne przywiązanie do swojej matki, rodzeństwa jak i wiernego druha; wielkiego pustynnego skorpiona, z którym w młodości często spędzał dużo czasu na zabawie wśród bezkresnych piaskach pustyni. Jest gotów wstawić się za swoje rodzeństwo nawet, gdyby świat wokół nich płonął... bądź raczej zamarzał, gdyż wysoka temperatura i żar z podłoża korzystnie wpływają na jego humor nawet w najsmutniejsze dni. Nie boi się zainicjować rozmowy nawet z nieznajomym, o ile jest to bezpieczne, choć niechętnie przejmuje inicjatywę czy to w podejmowaniu decyzji, czy w przekierowaniu kogoś na swój tok myślenia.
Stara się pozytywnie myśleć na temat przyszłości jak i przeszłości, włącznie z tą, dotyczącą jego tajemniczego i nieznanego mu ojca.

Historia: Jako pierwszy spośród swego rodzeństwa opuścił skorupkę jaja, od samego początku okazując gorączkowe zainteresowanie się światem. Jego ulubionymi zajęciami we wczesnych księżycach było notoryczne przytulanie się do łap swojej matki albo towarzyszącemu małej rodzince wielkiego pustynnego skorpiona, którego darzył niezwykłą sympatią i traktował jak brata (z odwzajemnieniem!). Niewiele wie o swoim ojcu Golfstromie, jak i również o pochodzeniu samego skorpiona i powodu, dlaczego ciągle trzymał się z nimi razem. Jednak z opowieści matki, Arimary, dowiedział się, że kiedyś uwolnił ją, wraz ze wszystkimi innymi jeńcami spod niewoli złego orka-przywódcy. W zasadzie to i nawet pomógł go obalić, wraz z innym jakimś niebieskim smokiem i kilkoma orkami-rebeliantami.
Wraz z nietypową rodziną, wśród przyjaźnie nastawionej hordy orków Khamsin przeżył już parę pustynnych przygód na wschodzie, jednak przez narastające zagrożenie ze strony nieprzyjaznych orczych plemion oraz innych niebezpieczeństw, opiekuńcza matka zdecydowała, że nie da rady zapewnić bezpieczeństwa dziecom. Skierowała się więc w stronę Wolnych Stad, aby oddać swe potomstwo w bezpieczniejsze łapy, na bardziej sprzyjające smoczemu życiu ziemie. Sama jednak nie mogła zostać. I tutaj właśnie zaczyna się jeszcze niepisana historia Khamsina...