Smoki Wolnych Stad

Imię: Mysz → Przejściowy Kolec → Czarołykacz → Połykacz Słońca
Stado: Słońca
Ranga: Pisklę → Kleryk → Uzdrowiciel → Zastępca → Przywódca
Wiek: 8 księżyców
Rasa: skrajny (rajski x drzewny)
Płeć: samiec
Znak Losu: Valanyan

• Najważniejsze cechy wyglądu:
  Sylwetka pierwotna
  Łuski i pióra
  Skrzydła pierzaste, jedna para
  Dwie pary łap
  Kolor oczu: tęczowe
  Dominujący kolor smoka: fioletowy (ale biały na łbie)
  Niski wzrost (1,5m)
  Znaki szczególne smoka: nastroszone pióra otaczające szyję; wzór półksiężyca na skrzydłach
  Zieje kwasem

Wygląd: Tym co przyciąga spojrzenie są oczy – wielkie i okrągłe. Do tego w każdym kolorze tęczy. Dopiero gdy odwrócić wzrok od tych dwóch ślepi, widać przypominający dziób pysk, pokryty drobnymi, białymi łuskami. W ślad za nimi pojawiają się białe pióra, które okrywają cały łeb smoka, a na karku przechodzą w kołnierz nastroszonych z każdej strony piór, gdzieniegdzie poprzetykanych fioletem. Reszta ciała prezentuje przede wszystkim fioletowe łuski – wyjątek stanowią podbrzusze, gdzie pojawiają się gładkie białe pióra oraz łapy okryte drobnymi, złotymi łuskami.
Skrzydła choć kształtem przypominają te należące do drzewnych, włączając w to dwa chwytne złote palce, są okryte piórami. Po zewnętrznej stronie są one jednolicie fioletowe, zaś wewnętrzną białą stronę zdobią fioletowe wzory. Wśród nich wyróżnia się kształt półksiężyca w okolicach palców.
Fioletowe łuski, przypominające centki, zdobią również pierzaste podbrzusze. Rzędy kolejnych czterech centek znajdują się pod ślepiami, a poprzedzają je linie zaczynające się przed ślepiami i kończące przed „dziobem”. Ponadto łeb samca zwieńczają dwa wygięte w tył, a potem skręcające w przód złote rogi. Dwa niewielkie kolce wyrastają również po bokach pyska, a dwa o wiele dłuższe i powykręcane wydłużają ogon. Za rogami zaś znajdują się szpiczaste uszy.

Charakter: Nawet jak na pisklę, ten niewielkich rozmiarów byt nie wykazuje się zbyt dużą odwagą. Czasem wydaje się, że przestraszyłby się własnego cienia, a co się dzieje, gdy zobaczy wodę bywa istnym armagedonem! Jaki jednak jest, gdy nie trzęsie się ze strachu lub nie wykazuje typowej dla piskląt ciekawości? Niepoprawnie wręcz ufny i naiwny. Zadziwiająco dumny i łasy na pochwały. Dobrze by było, gdyby z niektórych rzeczy wyrósł, bo przecież takiego smoka łatwo zmanipulować albo wpakować w kłopoty... Ale przy wszystkich swoich wewnętrznych strachach wydaje się czasem, że akurat w kłopoty lubi pchać się celowo. Ktoś chyba źle wyregulował instynkt samowychowawczy tego małego pierzaka!

Historia: Ile można powiedzieć o historii młodego smoka? Czasem... Zaskakująco wiele. Zaskakująco wiele emocji, smoków i imion może przewinąć się nawet w trakcie tak krótkiego życia. A gdyby ktoś naprawdę spytał to... Ojca nie pamięta. Matkę chyba chce zapomnieć. Ochoczo jednak opowie coś, co zasłyszał o swoich babkach. Niektóre historie o nich są w jego głowie żywsze niż własne wspomnienia.
Ale to jeszcze nie wszystko! Gdy pewnego dnia matka zniknęła, pojawili się... Inni. Wielu innych, którzy zabrali go ze sobą i obdarzyli uczuciem, o którym dotąd tylko słyszał. A teraz, gdy dotarli na tereny, które istniały w opowieściach matki, być może otwierał się nowy rozdział. Nowe emocje, smoki i imiona.