Smoki Wolnych Stad

Imię: Wasak → Zbutwiały Kolec → Budowniczy Ruin
Stado: Mgły
Ranga: Pisklę → Adept → Piastun
Wiek: 4 księżyce
Rasa: Bagienny x Drzewny (po dziadkach: wywernowe)
Płeć: Samiec
Znak Losu: Valanyan

• Najważniejsze cechy wyglądu:
  Sylwetka: pierwotna
  Skóra: łuski
  Skrzydła: błoniaste, jedna para
  Łapy: dwie pary
  Kolor oczu: mleczno-zielony
  Dominujący kolor: czarny
  Wzrost: przeciętny (1,5m)
  Znaki szczególne: łuski niczym wilgotny węgiel drzewny, gładkie w dotyku; rogi i kolce przypominające porośnięte mchem gałęzie; ptasi łeb; nieco wydłużony język
  Zieje: kwasem

Wygląd: Smok drobnej budowy, o połyskujących oleiście, czarnych łuskach przywodzących na myśl wilgotny węgiel drzewny. Sylwetkę ma opływową, porusza się lekkim zygzakiem, pochylony blisko ziemi. Przez szyję, plecy i ogon ciągnie się niski grzebień, który na lądzie przylega do ciała. Błony można odnaleźć również pomiędzy jego długimi palcami i w pachwinach łap. Głowę ma ptasią, o pysku zakrzywionym niczym dziób. Wyrasta z niej para rogów przypominających wyłowione z wody konary. Zarówno rogi, jak i inne losowe miejsca na ciele smoka porasta wilgotny mech, porosty i grzyby. Jego oczy są w całości zielone – ciemne w miejscu białek, rozjaśniają się do bieli ku źrenicom.

Charakter: Spokojny i ostrożny. Skupiony na swoich celach i systematycznie do nich dążący. Ktoś mógłby powiedzieć, że zabawa i radość są mu obce, lecz byłoby to kłamstwo – Wasak czerpie olbrzymią przyjemność z poznawania świata na własnych zasadach. Doświadczenia z przeszłości pozbawiły go w młodym wieku przynależnej Pisklętom beztroski, acz gdy czuje się bezpiecznie, daje się jeszcze jej ponieść. Te same doświadczenia sprawiły, że odczuwa silną potrzebę przynależności i najlepiej czuje się pośród innych smoków. Pierwsze lata swojego pisklęctwa spędził pośród ruin dawnych cywilizacji, co przełożyło się na jego zamiłowanie do tego typu miejsc oraz architektury i sztuki jako takich. Jego pragnieniem jest stworzyć w świecie coś trwałego.

Historia: Stado Wasaka nie było liczne. Zamieszkiwało podmokłe rozlewisko na południe od Terenów Wolnych Stad, pośród ruin zapomnianej przez czas cywilizacji. Wasak dorastał wraz z dwójką rodzeństwa – bratem, który wdał się w drzewnego ojca i siostrą, u której najbardziej widoczne były rajskie geny babki. Gdy podrósł na tyle by wyseplenić pierwsze słowa i opuścić gniazdo, czas spędzał na niekończących się zabawach z rówieśnikami pośród omszałych kamieni, zawalonych murów i zatopionych chodników. Sielanka niestety nie trwała długo. Pewnego dnia do ich azylu przybyli łowcy bestii. Wypuścili swoje wytresowane potwory do walki ze starszymi, zabijając najniebezpieczniejszych, a biorąc w niewolę rannych i niedojrzałych. Pragnęli smoczych skarbów i egzotycznych stworzeń na handel, a Wasak i jego rodzeństwo jako pisklęta, byli niezwykle cenni. Niewola Wasaka, choć traumatyczna, nie trwała jednak długo. Jego ciotka uszła ranna z życiem i po tygodniu powróciła z pomocą obcych smoków, odnajdując i niszcząc w zasadzce karawanę łowców. Wszystko działo się niezwykle szybko – później były jakieś kłótnie, umowy i podziały. Wasak pamiętał jeszcze tylko wstyd i smutek, jakimi emanowała siostra jego matki, gdy odbierał go jej jakiś inny, obcy smok, by zabrać w nieznane miejsce i tam porzucić. Jak się później okazało, były to granice Terytorium Wolnych Stad, a miejsce nie było tak zupełnie przypadkowe...